Ruhsal Savaşçı

7 Kasım 2025 13:40 tsi
Tomris Yazdı: Ruhsal Savaşçı

Ruhsal Savaşçı

 

Tıpkı toprağın derinliklerinden çıkarılmış, henüz işlenmemiş siyah bir taş gibiydim.

İçimde bir elmas saklıydı, ama onu göremiyordum, bedenim, zihnim üzerine kalın bir

kabuk örmüştü. Ruhum derinlerdeydi; varlığını hissettiriyor ama kendini

göstermiyordu. Ara sıra, çok kısık bir sesle bana sesleniyordu.

 

Hayatımın ilk dönemlerinde kaderimin içinde kaybolmuştum. Çaresizdim; inancım ve

yaşam sevincim zayıftı. Hayallerin içinde yüzüyor, ama dünyaya uzak kalıyordum

derken bir gün, yirmili yaşlarımda, içimden güçlü bir ses yükseldi, Yeter! Böyle

yaşamak istemiyorum! Ben kimim? Bana verilmiş kaderi yaşamak zorunda mıyım?

dedi.

Ve bir kısık ses bana, artık net bir biçimde, “Hayır! Bu sen değilsin!” dedi.

İşte o an, benim için bir dönüm noktasıydı. Artık karanlıkta kalmak istemiyordum.

İçimde bir kıvılcım doğdu; bu ilk kıvılcım kısa sürede bir ateşe dönüştü ve değişim

yolculuğum böylece başladı. O andan itibaren beni saran siyah kayayı, kendi

karanlığımı yavaş yavaş arındırmaya başladım.

O zaman bilmiyordum ki, ateşin yanışı aslında acı demekti. Ama her acı, yeniden

doğuşun bir parçasıydı; içimdeki elmasa biraz daha yaklaşma yoluydu. Ve

anlıyordum ki, bu hiç de kolay olmayacaktı…

 

Zihnimle ve benliğimle uzun bir savaşın içine girecektim. Çünkü en zor olan, insanın

kendi zihninin ve nefsinin direncini kırabilmesidir.

Bu süreçte zırhlarımı indirdim, yaralarımı açtım, acının üstüne yürümeyi öğrendim.

Eski kimliklerimi bir bir yaktım. “Ben kimim?” sorusuna cevap ararken, derinlerden

gelen o sesin yankısını artık net duyabiliyordum.

 

Acı çektim, çok hata yaptım, yandım ama hiç pes etmedim.

Çünkü savaşım başkalarıyla değil, kendimleydi.

Ve bu savaş, içimdeki elması ortaya çıkarmak, Tinime ulaşmak içindi.

Ömrümün büyük bir kısmını aldı. Duramıyordum; “Yeter artık” deyip yine de

duramıyordum. Mutlaka devam etmeliydim… Değişmeye, dönüşmeye devam

etmeliydim. Bir güç beni oraya itiyordu. “Devam et,” diyordu bana, “durma, zamanı

gelmedi.”

Her darbede eksildiğimi sandım, oysa aslında öz halime yaklaşıyordum.

Korkumu, öfkemi ateşe verdim. En zor an, o son karanlık tabakayı aşmaktı " en

hassas, en kırılgan an; ya yok oluşun ya da yeniden doğuşun eşiği.

Ve nihayetinde, mücadelem sonucunda o tabakanın bir kısmı kalktığı, bir ışık sızdı;

Tinimden gelen bir ışık…

Bu hâlim bana yetiyordu. Elmas’ın bir kısmı görünmüştü. Az da olsa beni

aydınlatıyordu.

Ben değişmiştim, hayatım da değişmişti, mutluydum.

Bilmiyordum ki bir el, içimde yanan ateşi alevlendirecek; beni daha derinden yakacak, elmas’ı tamamen arındıracak, perdeyi kaldıracak ve hakikatimi ortaya çıkaracaktı…

Yanmak ne demekmiş, o zaman öğrendim. Önceden çektiğim acılar, beni saran bu

ateşin yanında hiçbir şey değilmiş…

Hakikatin bu kadar acı vereceğini bilmiyordum. Kendimi kaybedecek, yok olacak

kadar yakıyordu.

Pes etmek yoktu.Bir hedefim vardı ve onu gerçekleştirmek için mücadelemi

veriyordum.

Kendime sormadan edemedim: Beni bu savaşa iten neydi? Bunca mücadelenin

anlamı neydi?

Aslında savaşan ben değildim. Karanlıkta kalmak istemeyen, hedefi olan, sessiz ve

kutsal güç " Tin’imdi. Tin’im direndi, savaşmak özümde var…

Savaşçı Tin’im... Ne kadar güçlü ve hükümran bir tinim olduğunu anladım, yok

olmam o kadar da kolay değilmiş…

Işık tüm bedenimi sardı; öyle parlıyordu ki, çevremi aydınlatıyordu. Elmas’ın tüm

parlaklığı ortaya çıktığında, yeni kapılar açıldı: garip, bilinmedik, derin kapılar...

 

Perde kalkmıştı… Ve hatırlamaya başlamıştım. Zaman ve mekân diye bir şey

kalmamıştı.

Neden bu kadar savaşmış, neden bu kadar yanmış olduğumu anlıyordum. Tüm

mücadelem, O’nu bulmak, O’na Kavuşmaktı…

Küllerimden doğan bir Anka kuşu gibi yeniden doğdum. Eski ben küle karıştı, yeni

ben doğdu.

Tinimle bütünleşmiştim…

Siz bana bu ‘ kaderi ‘ sunanlar,siz de biliyorsunuz, bunu olduğu gibi kabul

edemeyeceğimi...Değiştireceğimi…

Hedefime ulaştım, Savaşım bitti…

Şimdi, sizin istediğiniz gibi oldu, bir kenara çekildim ve izliyorum bu hayatı…

Tomris

 

 

Bu haber 1,748 defa okundu.