Kimiz Biz?

Kimiz Biz?

Özlem Genç'in Tefekkürü


4 Ocak 2018 08:27
font boyutu küçülsün büyüsün



KİMİZ BİZ?                                                                       

 soru işareti ile ilgili görsel sonucu

 

Selam olsun Kalbi erenlere, selam olsun okuyanlara, selam olsun Oktan Keleş pirime ve onun nezdinde tüm Türk Atalarıma.

Arkaik dönem çalıştayları sırasında “Kuran’da neden sadece insan kelimesi geçmemiş de bazı ayetlerde beşer, halife ve adem kelimeleri kullanılmış? Bu tefekkür edilmesi gereken önemli bir konu” dediğinden beri Oktan Keleş pirim, uzun süredir idrak etmeye çalışıyorum bu farkları. Aslında bu konuda sanal alemde yazılar mevcut, ancak mutlak tek, sadece o mutlak olana ulaşma yolları farklı. Ben de kendi yürüdüğüm yoldan görülen manzaramı aktarmak istedim sizlere. Yazıya dökülmesi ise ancak bu güne nasipmiş. “Dem bu demdir, dem bu dem!” diyerek başlayalım naçizane sözümüze.

Yaratılış ayetlerine baktığımızda; Halife olan Adem’in (Bakara 30-31), insan (Hicr 26) ve beşerin (Hicr 28) hepsinin su ve topraktan (balçık ve çamur) yaratıldığının ifade edilmekte olduğunu görürüz. İblisin secde etmeye layık görmediği yaratılanlardır; insan, beşer ve Adem. “O, yarattığı her şeyi güzel yarattı (Secde 7)”. Peki nedir aralarındaki fark?

Kuran’da insan ve insanlar kelimeleri; Adem, halife ve beşer kelimelerinden oldukça fazla sayıda geçmekte. İnsan kelimesi birçok olumsuz özellikler ile birlikte anılmış. Aslında bunları incelemeden önce sadece bir ayet ile insanların birçoğunun en önemli sıfatını rahatça anlayabiliriz: “İşte insanlardan birçoğu, hakikaten âyetlerimizden gafildirler (Yunus 92)”. İnsan; zayıf tabiatlı (Nisa 28), işi rast gitmeyince Rabbine düşman olan (Nahl 34), zalim ve nankör (İbrahim 34), hayra dua eder gibi şerre dua eden, aceleci (İsra 11), cimri (İsra 100), her şeyden daha fazla tartışmacı (Kehf 54), tekrar dirileceğine inanmayan (Meryem 66), sadece kendi ilmi sayesinde nimete kavuştuğunu zanneden ve şımaran (Zümer 49) ve zalim/cahil olduğu halde göklerin, yerin ve dağın korkup yüklenmekten kaçındığı emaneti kabul edendir (Ahzap 72). Muradullahta olmalı ki bu emanetin kabul durumu, Allah şirke sapanlara azap vererek ve müminlerin de tövbeleri kabul ederek, insanlara bu cahil davranışlarını affettirmek için bir nevi şans vermiştir (Ahzap 73). Kitabı sağından verilenlere ne mutlu, bir kıl kadar haksızlığa uğratılmayacaklardır (İsra 17). İnsanlar, bazı kulları tıpkı İsa peygamber gibi Tanrının bir parçası sayma gafletine düşerler (Zuhruf 15). Hırslı ve huysuzdur insan (Mearic 19), cömertliğini görmez Rabbimin (İnfitar 6). Cömert Rabbimin verdiği malı depolayıp, yetime yardım etmez (Fecr 23). Peygamberler ile uyarıldıkları halde iğreti hayat onları aldatır (Enam 130). Tek bir ümmet olarak bulundukları halde ve ümmete peygamberler gönderildiği halde anlaşmazlığa/kıskançlığa düşerek ümmeti dağıtmışlardır (Bakara 213). Kıyamet günü kaçacak yer ararken kendi nefsini de görür orada aslında, anlar ama ne yazık geç olmuştur (Kıyame 10-14). Yalancıdır insan, “iman ettik der”, ama iman etmez gönlünce (Bakara 8). Yaşamaya da pek düşkündür (Bakara 96, Ali İmran 14). Bu demek ki; insanların çoğu iradesini kötüye, günaha, hırsa, mal depolamaya, zülme doğru kullanandır. Bu nedenle hüsrandadır hep (Asr 2), gözleri görmez kulakları işitmez. Ve sonuç olarak aşağıların en aşağısına müstahak olur (Tin 4-5).

Kuran’da insanlar için her türlü örnek, öğüt açıkça verilir (Kehf 54, İsra 89), Anlayana. Yüce Rabbim nefislerin insanlara neler fısıldadığını bilir ve ona şahdamarından daha yakın olduğunu belirtir (Kaf 16). Başıboş bırakılmaz insan, böyle sananlar yanılırlar (Kıyame 36). Rahman insanı Kuran’ı anlayabilecek şekilde yaratmıştır (Rahman 3) ve kalemi kullanmayı, bilinmeyeni öğretmiştir (Alak 6).  Yalnız bırakmaz Tanrı yarattığını. O’na yönelip, teslim olan insan ise cennetliktir (Ahkaf 15). İnsana ana/babasına itaat etmesi, iyi davranması öğütlenir (Ankebut 8, Lokman 14, Ahkaf 15), güzel sözler söyleyin ki şeytan aranıza girmesin denilir (İsra 53). Rüşvet verilmemesi, yeryüzünde bulunanların temiz ve helal olanlarından yenmesi öğütlenir (Bakara 188, Bakara 148).

Ayetlerde insanın adı, şeytan ve cinlerle birlikte sık sık anılmıştır. Şeytan o ki, insanı yüzüstü bırakır (Furkan 29), insana apaçık bir düşmandır: “Şeytan size apaçık bir düşmandır” (İsra 53, Yusuf 5). Uymayın şeytana, siz de şeytanlaşırsınız diyor. Şeytanın ve münafıkların durumu aynıdır, insanlara inkârı telkin ederler (Haşr 16). Şeytan ne kötü bir dosttur (Nisa 38). Resul bile uyarılır insanlara karşı: “Ey resul! Rabbinden sana indirileni tebliğ et. Eğer bunu yapmazsan onun verdiği peygamberlik görevini yerine getirmemiş olursun. Allah seni insanlardan korur… (Maide 67). 

İnsanlara ve cinlere peygamberler gönderildiği halde iğreti hayatı seçip (Enam 130) kendilerine benzeyen cinleri dostu edinip sapan insanlar vardır, ancak her iki grubunda da yeri bellidir (Enam 128). Bunlar birbirlerine cehennemde bile zulmedip, birbirlerini daha aşağıya atmaya çalışırlar (Fussilet 29). Kuran’a ve peygamberlerin öğretilerine “öncekilerin masalları” diyenler hep bu iki gruptan çıkmıştır (Ahkaf 18). Halbuki cinler ve insanlar Allah’a kulluk etmek dışında başka bir şey için yaratılmamıştır (Zariyat 56). Ancak insanlardan bazı kimseler, cinlerden bazı kimselere sığınırlardı da, onların taşkınlıklarını arttırırlar (Cin 6).

Peki sevgili Kuran’da insan kelimesi hep kötü davranışlar ile birlikte mi anılmıştır? Az sayıdaki ayette insanların küçük bir kısmından iyi bahsedildiğini görürüz. Kitabı sağından verilen ve mümin insanların kolaydır hesabı, cennet ile müjdelenirler (İsra 17, İnşikak 7, Ahzap 73). Lut ve ailesi temiz kalmaya çalışan insanlardır ve bu nedenle pisliğe batmış kavimleri tarafından dışlanırlar (Neml 56). Ana babasına iyi davrananlara, şükre, iyi işler yapmaya yönelenlere ve Allah’a teslim olanlara müjdeler vardır hep (Ahkaf 15). İnsanlardan öyleleri de var ki, Allah'ın rızasını almak için kendini feda ederler (Bakara 207).

Beşer ne demek peki? Beşer kelimesi ile aynı kökten gelen beşir: güzel yüzlü ve müjdeleyici,  beşere: derinin üst tabakası ve beşare: güzellik anlamında. Bu kelime anlamlarına bakarak beşeri deriden boş bir kap yada suret zannedenler yanılırlar. Kuran’da insanın sperm (nutfe), atık sudan yaratılışına birçok ayette dikkat çekilirken (Alak 6, Tarık 5, Yasin 77, Nahl 34, İnsan 2), beşerin tek yaratılış malzemesi su, toprak ve çamurdur. Beşerin topraktan yaratılması O’nun ayetlerinden biridir ve beşerler her bir tarafa yayılırlar dünya yüzünde (Rum 20). Hal böyle iken bazı sorular cevaplanmalıdır: “Beşer sadece içi boş insan görünümünde deriden bir kap mıdır? Kısıtlı bilgilerimizle anne ve baba eşey hücrelerinden üremeyi mi daha kolay anlarız ya da su/toprak ve çamurdan yaratılmayı mı?”

Beşer kelimesi Kuranda hep peygamberler ile birlikte olumlu anlamda kullanılmakta. Peygamberler anlatılırken yada diğer yaratılanlar kendilerini kibir takınarak peygamberler ile kıyaslarken hep beşer kelimesi söz konusu edilmiş. Beşer; inkarcılar tarafından boş bir suret olarak görülüp, peygamberlere “Sen de bizim gibi içi boş, sıradan bir vücutsun” demeye çalışmışlar. Musa (Enam 91), Nuh (Hud 27, Mümin 24)), Salih (Şuara 154), Şuayb (Şuara 186), Yusuf peygamberlere (Yusuf 31), Ad ve Semud kavminin peygamberlerine (İbrahim 10, Kamer 24) ve sevgili Peygamberimize (İsra 94, Enbiya 3) hep “Sen beşersin, nasıl bize vahiy aldığını söylersin ki” diye ithamlarda bulunmuştur inkarcılar. Bir beşerin kılavuzluğunu kabul etmezler küfre sapanlar ve hep böyle olur bu (Tegabun 6). Kuran’ı beşer sözü zanneder şaşkınlar (Müddesir 25). Kendini büyük bir tevazu ile beşer olarak tanımlayan peygamberlerdeki üstünlük ve erdemi göremezler, onları yalancı ilan ederler. Ne yazık!  Halbuki peygamberlik ve kitap verilen hiçbir beşer: “Allah’ı bırakın beni ve melekleri Rab edinin, bana kul olun” zaten demez, diyemez. Ancak şöyle söyler: “Kitaba ve öğretilere uyun, Rabbe halis olun (Ali İmran 79)”. Dikkat! Aynı ayette hem beşer hem de insan kelimesi geçmekte. Ad ve Semud kentinin peygamberleri bir beşer olduklarını söyler kavimlerine, ancak Allah’ın kendilerine verdiği nimet ile deliller getirebildiklerini de eklerler (İbrahim 11). Sevgili Peygamberimiz de “Ben beşer bir elçiyim der” (İsra 93) büyük bir tevazu ile, üstün görmez çevredekilerden kendini, o arkadaştır anlayana, sapmamış, delirmemiştir (Tekvir 22). “Bana Tanrı’nın tek olduğu vahyediliyor. İyi işler yapın, ona ortak koşmayın” diye uyarır herkesi (Kehf 110). Allah’ın tek olduğunu ve yalnızca onun Rab olduğunu kabul eder beşer, Rabbani yolu tutar. Hiçbir beşere ebedi yaşam verilmemiştir ve verilmeyecektir, bilir bunu (Enbiya 34). Ölümsüz olacağını zannedenler yanılmaktalar.

Tanrı beşere öğütler verir ve onunla nasıl iletişime geçtiğini açıkça anlatır Kitabımızda. Allah, bir beşerle ancak vahiy ile ya da perde arkasından konuşur. Yahut bir peygamber gönderir de kendi izniyle ona vahyeder (Şura 51). Vahiyleri okuyan ve anlayan beşerlere ne mutlu. Cehennem beşer için bir uyarıcıdır (Müddesir 36), cehennem ile azap göreceği ifade edilmez ayetlerde. Ama “ayağını denk al” diye de uyarılır. Cehennemin işlerine bakan meleklerin sayısı inkarcılar için imtihan iken, iman eden ve öğüt alan beşerler kuşkuya düşmezler (Müddesir 31).

Beşer bu kadar anlatıldıktan sonra bir soru aklımıza gelebilir: “Beşerin şeytanla /cinlerle bir ilişkisi, iletişimi var mıdır? Kuran’da hiçbir ayette bu konudan bahsedilmez. Tek bahsi geçen toprak/çamurdan yaratılan beşere iblisin secde etmemesidir (Hicr 33). Bu olaydan sonra beşerin şeytanla/cinlerle ilişkisi kesilmiştir. Sadece kendini bir beşer olarak tanıtan her peygambere insan ve cin şeytanları düşman edildiği ifade edilmektedir (Enam 112).

Halife kelime anlamı olarak “ardından gelen, yerine geçen, bir öncekinin/selefin yerini alan” anlamındadır. Adem bir halifedir. Kendinden önce yaratılanın yerini almıştır. Ki bu konu çalıştaylarımızda konuşuldu. Yaratılacak olan halifenin (Adem’in) müjdesi meleklere verilince, melekler şöyle söylemişti: “Orada bozgunculuk yapan, kan döken birini mi yaratacaksın. Oysa biz seni hamd ile tesbih ediyoruz” (Bakara 30). Belli ki bu bir endişeydi ve Adem yaratılmadan önce yeryüzünde bulunanlar bozguncu, kan dökücü idi. Adem bu toplulukların ardından gelen bir halife sıfatını taşıyordu. “Sizi yeryüzünün halifeleri yapan odur. Verdiği nimetler ile sizi denemek için kiminizi kiminize üstün kılmıştır” (Enam 165). Anlaşılıyor ki biz de öncekilerin yerine geçirildik, imtihandayız. Helak edilen kavimler yerine onların ardından yeryüzünde yeni halifeler getirilir (Yunus 14, Fatır 39). İnkarcılar seller ile boğulur, Nuh ile birlikte gemiye binenler halef olurlar (Yunus 73). Davut da halifedir Adem gibi, hakla hükmetmek ve hevese uyarak yolundan sapmamak öğütlerini kendisine (Sad 26).

Adem, isimlerin tümünü Allah’tan öğrenen ve isimleri meleklere anlatan, ilim sahibi olan ve bir halife olarak atanandır (Bakara 30). Hz.Nuh, Hz.İbrahim ve ailesi ve İmran ailesi ile birlikte alemlere üstün kılınmıştır (Ali İmran 33). İsimleri öğrenerek ve meleklere öğreterek ilim sahibi olmuştur. Ancak yasak ağaca yaklaşması ile kaderini farklı bir yerde yaşamaya devam etmiştir (Bakara 35, Araf 19). Adem ahiti unutmuştur (Taha 115). Halbuki Adem iblis konusunda uyarılmış ve şöyle söylenmişti: “O, senin ve eşinin düşmanıdır. Dikkat et seni cennetten çıkarmasın!” (Taha 117). Adem ve eşi, yasak ağaca yaklaşması/meyvesini yemesi konusunda vesvese veren şeytan ile birlikte birbirlerine düşman olarak ve kendilerine avret yerleri gösterilip utanç içinde aşağıya indirilmişlerdir (Taha 121). Adem daha sonra tevbe etmiş ve Allah’a yönelerek O’ndan af dilemiştir. Rab Tevvab’dır (Bakara 37). Tekrar önceki satırları hatırlarsak; “Adem, davranış biçiminden dolayı hem beşer hem de insan özelliklerinin her ikisini birden barındırıyor” diyebilir miyiz?

Ademin hikayesi böyledir. Peki Ademoğullarına (Ademden gelen soya/ırka) bir öğüt, bir hatırlatma yok mudur? İsra suresinde de Ademoğullarının; yaratılan birçoğu üzerine üstün kılındığı, onlara ikramlar/rızıklar verildiği hatırlatılmıştır (İsra 70). Ademoğullarına edep yerlerini örtsünler, süslensinler diye giysiler verilmiş, ancak en güzel giysinin takva olduğu belirtilmiştir (Araf 26). Yine onlara; anne ve babalarının (Adem ve eşi) şeytan tarafından cennetten çıkarıldığı, şeytanın her zaman gizli gizli onları izlediği ve inanmayıp şeytanı dost edinirlerse başlarına belalar geleceği bildirilmiştir (Araf 27). Yiyin için, israf etmeyin (Araf 31) ve resuller geldiğinde onlara uyup hallerinizi düzeltin (Araf 35) denir Ademoğullarına. Neden Araf suresinde hatırlatır bunca öğüt? Bu sorunun cevabı; arafın “cennet ile cehennem arasında bulunan bir yer, arada kalan yer” manasına geldiği için olmasın, Allahualem. Yani dikkat edin diyor, seçim sizin diyor, sıfır noktasındasınız, iradenizi doğru yolda yürümek içim kullanın diyor Yüce Rabbim. Ya cennet, ya cehennem! Araf suresinde Ademoğlunun Tanrı’ya verdiği “ant” da anlatılır. “Rabbiniz olduğumu kabul ettiniz, sakın kıyamet gününde bundan habersizdik demeyin!” (Araf 172).  Haberimiz var mı peki?

Gelelim Ademin, Tanrı’ya kurban sunan iki oğlunun hikayesine (Maide 27). Bunu hatırlatmadan geçmemek lazım. Biliyoruz ki oğullarından sadece birinin kurbanı kabul edilmiştir. Takva sahibi, inanan ve en değerli ve sevdiği kuzusunu kurban eden Alim oğul. Tengrinin Türkü’ünde şöyle yazmış Oktan Keleş pirim: “Türk Ata tinini (ruhunu) hayat ağacından almıştır. Bu yüzden hayat var oldukça Türkler var olacaktır. Ok-Oz’dan Türk Ata’nın soyu, adamın arzda Tengrici oğlundan devam etmiştir”. Kadim Türk töresi ile Kuran ayetleri arasındaki benzerlikler için, değerli Oktan Keleş’in tüm kitaplarını ve www.onaltiyildiz.com’daki Kalpoder Çalıştay-12’yi izleyin lütfen. Çünkü bu konu derya deniz, ben şahsım kaybolurum bu denizde, size de tek başına yardımım dokunmaz/dokunamaz.

Sonuç olarak değerli Oktan Keleş pirimin bize öğrettiği gibi “Sevgili Kuran’da hiçbir kelime boşuna, gereksiz yerde ve zamanda kullanılmamıştır! Kuran ayetlerini birbirini tefsir eder”. Bunu bir kez daha idrak etmemiz gerektiğini kendime ve sizlere hatırlatmak istedim. Ve kendimce bir derleme yaptım sizlere, tefekkür bile denemez. Adem, ademoğlu, insan, halife, beşer ve bu kelimelere yüklenen anlamlar farklı farklı ama birlikte ve birbirinin içinde tam karşımızda duruyor. “İşte bu (Kuran), onunla uyarılsınlar, Allah'ın tek ilah olduğunu bilsinler, aklı ve gönlü işleyenler de ibret alsınlar diye, insanlara yöneltilmiş bir tebliğdir (İbrahim 52).


Sağlıcakla kalın…..


Özlem Genç









Bu haber 4,017 defa okundu.





Yorum ekleYorum ekle


Yorumlar (20)
  • Ayşecik / 12 Ocak 2018 13:03

    .

    Emeğine sağlık Özlemcim, çok güzel bir çalışma olmuş. Gene senkronize olduk seninle, Kalperenlerin kalpleri birbirine karşı...
    Sevgiler
  • Kadir K./Alm. / 8 Ocak 2018 12:28

    ...

    Muhteşem bilgiler..
    Allah ilminizi artirsin...
  • Can YESEVİ-Kan YESEVİ / 6 Ocak 2018 11:43

    Her Yerde Türk izleri

    http://www.milligazete.com.tr/haber/1480906/karsta-adi-gizli-tutulan-bir-dagda-bulundu-tarihi-degistirecek-kesif#
  • Özlem Genç / 5 Ocak 2018 16:36

    Teşekkürler

    Güzel yorum ve katkılarınız için teşekkür ederim. İnşallah Demirci Ocağında kalmaya layık olanlardan oluruz...
  • Orkun akar / 5 Ocak 2018 14:46

    Tebrikler

    Selam selam.Özlem hanim bu guzel yazi icin sagolunuz,gonlunuz var olsun.Beşer kılıfına girenlerin anlatimi bu seruvenin mihenk noktasi...Seyredin demişti kutlu kagan atabegim o vakit tam idrak edemiyorduk,ama şimdi seyri AN'lamaya başladık.Selam olsun durup dinlenmeden gayret edenlere....
  • Neo / 5 Ocak 2018 14:26

    Allah razı olsun

    Dusuncelerinizi yazıya doküp paylaştığımız bizlere katkıda bulunduğunuz için teşekkürler..
  • ateş / 5 Ocak 2018 10:22

    Gönlünüze sağlık...

    Özlem hanım, emeğinize, yüreğinize sağlık. Şu Cuma gününe başlamak için, ne güzel bir yazı oldu. Su gibi duru, tertemiz akıyor, gidiyor okurken...Böylesine Rabbanî mânâları, böyle usta işi ve kolay bir dille anlatmanız takdire şayan.
    Elbette bizler de, üstünde düşünmeli ve yaşamımıza ona göre yön vermeliyiz. Kaleminiz hiç durmasın.
    Hamdi Cenk hocama da, acizane seslenmek isterim... Yorumunuzda kurduğunuz bağlantı, sanki daha dazla detay saklıyor gibi içinde...Bu konu ayrı bir tefekkür konusu gibi duruyor. Sizden de en kısa sürede konu ile ilgili bir çalışma bekleriz hocam...
  • oktan keleş / 5 Ocak 2018 03:46

    mest ettiniz özlem hanım

    çalışma muhteşem örnek olacak nitelikte gönlünüzden öpüyorum .bunca işinizin arasında enfes çalışma için ayrıca örnek olmalı.Teşekkür ederim.
  • IYIG5800 / 5 Ocak 2018 02:48

    .....

    İNSAN KELİMESİ GENELDE YÜCE ALLAH'I UNUTUP SAPKINLIK YAPAN TOPLUMA VE PEYGAMBERLER GÖNDERİLİP HELAK OLMAKTAN KURTULSUNLAR , CEHENNEMDEN VE ŞEYTANDAN UZAKLAŞSIN DİYE BÖYLE KÖTÜ ZAMANLARDA OLDUĞU İÇİN EKSERİYE BÖYLE KÖTÜ KELAMLI KELİMELERLE YAN YANA GELMİŞTİR.AYNI ZAMANDA İYİ ŞEYLER , GÜZELLİKLERLEDE İNSAN KELİMESİ YAN YANA GELMİŞTİR.UNUTMAMALIDIR Kİ ORADA YAŞANAN OLAYLARI YÜCE ALLAH TEBLİĞ EDERKEN YAŞADIĞIMIZ HER ZAMANA UYARLANAN VE DERS ÇIKARILAN VE UYARILAR YAPILACAK KADAR GÜZEL VE YÜCE BİR KİTAPTIR KURAN.AKABİNDE İLİME DE IŞIK TUTAN BİR KİTAPTIR.Bu, sana indirdiğimiz mübarek bir kitaptır ki, insanlar onun âyetlerini düşünsünler ve temiz akıl sahipleri ibret alsınlar. (SAD/29)İşte biz böylece sana da emrimizden Kur'ân'ı vahyettik. Yoksa sen kitap nedir? İman nedir? bilmiyordun. Fakat biz onu bir nur kıldık. Onunla kullarımızdan dilediğimizi doğru yola iletiyoruz. Şüphesiz ki sen de insanları doğru bir yola götürüyorsun. (ŞURA/52)BU GİBİ AYETLER DE ÇOKÇA BENZERİ VARDIR.İNSANLAR UYARILMAK İÇİN KURANLA TANIŞMIŞ VE Bu (Kur'an) insanların kalb gözünü açan bir nur, kesin bilgi edinmek isteyen bir toplum için de hidâyet ve rahmettir. (CASİYE/20)
  • Özgür / 4 Ocak 2018 22:12

    Tefekkürler...

    Sevginin ilahi ismi o Rahman (Baba şefkati) ve Rahim (Ana merhameti) ile bize yansıtıldı.
    Besmeleyle okunsun, sevgi üretilsin diye...
    Çünkü ilk insan çifti Adem-Havva (as)'nın anne ve babası yoktu. O şefkat ve merhamet "RAHMANIRRAHİM" ALLAH isimlerince üstlenilmişti. Sevgi, ALLAH rızası için
    kıyasıya sevmek! karşılıklı sevin ve sevilin!.. Seviyorum, seviliyorum, bunun için seviniyorum.
    ALLAH, kadın ve erkeği hiç ayırmamış, bütün Kur'an'da her iki cinse birden "İnsan"ya da Adem - Ademevlatları" demiş. (Adem çocukları denmesinin nedeni doğuranın anne; soyadını verenin baba olması sırrındandır ) Allah sadece, kadın hakları (Miras, evlenme, boşanma ve diğer tüm medeni hukuklar gereği) dolayısıyla çok az ayette hanımlara "Nisa" diye hitap etmektedir. Dolayısıyla, ALLAH, kadın-erkek ayırımı yapmamaktadır. Bunun
    anlamı : ÖNCE İNSANIZ SONRA KADIN VE ERKEĞİZ!
    Alıntı dır.
    Ablama katkısı olması dileğiyle.
    Allah ilminizi çok çok artırsın...
  • Hüseyin Kozan / 4 Ocak 2018 21:33

    Maşallah

    Allah ilminizi arttırsın.

    Beşerden insana gitmek gerekir diye "zan" ederken, Allah'ın ipine dikkatsiz baktığımı farkettim.
  • S.Oğuz / 4 Ocak 2018 19:20

    Akledilenler;

    Insan: nefs sahibi ve nefsine uyan, Adem: Allahu Teala yı hakkıyla zikreden, nefsini bilen. Beşer: beş duyu organlarimizla algilayabildigimiz insan.

  • Kıbrıs Fatihi / 4 Ocak 2018 18:19

    Selam olsun

    Varolun özlem hanım. Çok ince ve emek sarfedilen bir yazı. Hakkınızı helal edin. Bu yazı bizleri daha fazla düşünmeye sevk edecek, teşekkürler. Selam ve dua ile
  • Bekir Öztürk / 4 Ocak 2018 17:12

    Eyvallah hocam

    Tesekkurler hocam
    Tebrikler
    Allah c.c. ilminizi artirsin.
  • Savaş / 4 Ocak 2018 15:24

    Tefekkür

    Var Olasınız Özlem Hocam,
    kaleminize sağlık. Güzel bir çalışma olmuş.
    Allah ilminizi arttırsın İnşAllah.
    Selam ve dua ile...
  • alaca / 4 Ocak 2018 14:29

    Teşekkür..

    Çok güzel çok değerli bir paylaşım yüreğinize sağlık..
  • yasin murat / 4 Ocak 2018 13:13

    insan ve yanılgı

    Hocam, Komutan’ın gösterdiği istikamette çok ince ve önemli bir nokta yakalamışsınız: insan kelimesinin yanlış iş işleme, hata yapma, yanılma,vs. gibi olumsuz kavramlarla çoğunlukta kullanılması.

    Bu bağlamda, eski Türkler’de insana “yalnguk”, insanoğluna da “yalngukoğlu” denmesi; ve Kutadgu Bilig’de de bu kelime ile anılan insan kavramının, Türkçe’de aynı harf hamuru ile oluşturulmuş olan ve “yanılgı” manasına gelen “yangluk” kelimesi ile bu denli benzeşmesi de tesadüf olmaktan uzak gibi duruyor...

    Kutadgu Bilig’den:
    Bu yalnguk atı boldı yangluk üçün, / Bu insan adı yanıldığı için verildi,
    Bu yangluk uruldı bu yalnguk üçün. / Yanılmak insan için yaratıldı.

    Kur’andaki insan ve yanılgı kavramı arasında bu denli kuvvetli bir bağ varsa ve eski Türklerde de yanılmak ve insan kelimeleri aynı harf hamurundan üretildiyse; o zaman Kuran’daki bu hakikati eski Türkler, çok uzun seneler önce dilbilgisi yapılarına işleyecek kadar tam manasıyla ve layığıyla biliyor muydu?..

    Saygılarımla
  • Zeliha Türk / 4 Ocak 2018 12:51

    Özlem Hocam teşekkür ederiz, güzel yazı. Rabbim kuranı okuyup, doğru yolu bulmamızı istiyor.Allah ilmimizi artırsın. Ne kadar öğrenir ve de uygulamaya çabalarsak o kadar iyi.
  • Zafer YAVUZ / 4 Ocak 2018 10:49

    BİZ KİMİZ

    Özlem Hocam; Allah ilminizi arttırsın ...Allah razı olsun... Devamını bekleriz inşallah... Çok güzeldi... Tekrar tekrar okunası biz yazı var olun...
  • Hamdi cenk düzgit / 4 Ocak 2018 09:07

    muhteşem!

    Ellerinize yureğinize kaleminize sağlik Özlem hanım
    çok ayrıntılı yakalamışsınız insan,beşer,adem ve oğullarını...
    naçizane bu fakir bir bakiş açisi daha verecek;
    insan : kainatta dolaşma müsaadeli olan varlık(cinlerle teması daha fazla). bu aralar tekrar temas kurulan bize benzeyenler...
    beşer: dünya gezegeninin son dönem sakinler(cin teması azalmış dönemler) eski insandan farklı olarak bazı şeyleri unutturulmuş olanlar. (her birimiz belli anlarda beşer olduk insan oluyoruz inşallah Adem de oluruz)
    Adem: insan ve cin topluluklarından sonraki dönemde yaratılmış olan (19 döngüsü?) kutsiyeti daha yükseltilmiş varlık.Zannımca orijinal genleri taşıyanlardan peygamberler seçildi.

    Gönlüme böyle düştü...Kusurum olduysa affola.tefekkür babında yazdım.
    en doğrusunu Allah bilir.






ON ALTI YILDIZ'da Ara Internet'te Ara